Kasteel Groot-Bijgaarden
Het kasteel, opgetrokken omstreeks 1640 in traditionele bak- en zandsteenstijl, toont fier zijn wapensteen en twee medaillons.
Een stenen brug, uit afbraakmateriaal van een Schaarbeekse kerk, verleent toegang tot het Poortgebouw met ronde hoektorens.
Dit domein, oorspronkelijk in het bezit van de heren van Bijgaarden, wordt in 1903 aangekocht door Raymond Pelgrims.
Links wordt het landhuis uitgebreid met een uitspringend gedeelte bekroond met een peervormige toren.
Rechts wordt een uitspringend gedeelte met trapgevels en een traptorentje toegevoegd.
De vensters worden versierd met kruiskozijnen en de in het kasteel geïntegreerde kapel krijgt een gotische toets.
De vierkante 14de eeuwse donjon is bekroond met kantelen en ronde overstekende spietorentjes.
Beschermd monument sinds 1940.
Sint-Wivinaklooster
Hier leefde de heilige Wivina van 1129 tot 1170. Godfried I, Hertog van Brabant, schenkt haar in 1133 deze eigendom.
In 1242 wordt de Benedictijnse kloostergemeenschap een zelfstandige priorij, los van Affligem, en draagt van 1548. Van 1548 tot 1794 de titel van abdij.
Na de Franse Revolutie vestigt de familie Dansaert een chicoreifabriek in het domein. Sinds 1897 bewonen de Broeders van de Christelijke Scholen het klooster.
De oude infirmerie (1631), het Poortgebouw (1730), het priesterhuis (1756), het pachthof (1775) en de omheiningsmuur (17de eeuw) zijn restanten van de abdij. De andere gebouwen werden opgetrokken door de Broedergemeenschap.
In het park liggen nog de ruïnes van de oorspronkelijke abdij.
Tegenover de ingang, aan het einde van de dreef, bevindt zich de Sint-Wivinakapel (1660) met haar bron.
De Sint-Wivina-abdij en de ommuring zijn beschermd sinds 1996 en als dorpsgezicht erkend.
Pampoelhuis
Tot na de Eerste Wereldoorlog staat hier een hoeve, ‘De Cam’.
Dit voormalige gemeentehuis van Groot-Bijgaarden wordt in 1933 door Raymond Pelgrims opgetrokken met materiaal afkomstig van het Pampoelhuis in Ganshoren.
Een barokke boog verbindt het gemeentehuis met het schoolmeestershuis dat in 1953 wordt gebouwd met afbraakmateriaal uit het Brusselse.
De gebouwen in baksteen en zandsteen vormen samen met de Sint-Egidiuskerk een architecturaal hoogstandje.
Beschermd monument sinds 1940.
Sint-Egidiuskerk
Deze kerk in classicistische stijl wordt tussen 1771 en 1776 naar een ontwerp van architect Bernard Thibaut gebouwd.
Voor de plint rondom de kerk worden stenen van de afgebrande gotische kerk hergebruikt. De ingebouwde toren uit1599 wordt voorzien van een classicistisch inkomportiek.
In 1945 treft een vliegende bom de kerk. Na de restauratie in1950 wordt de ‘Spaanse baksteen’ in de gevel opnieuw zichtbaar.
Tussen de grafstenen in de gevel, deze van de classicistische hofarchitect Laurent-Benoît Dewez (1731-1812).
Beschermd monument sinds 1946.
